زندگی بلاگ
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
کد جست Ùx88 جÙx88Ûx8c Ú¯Ùx88Ú¯Ùx84
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->-->-->-->
-->-->-->
-->-->-->
نویسنده باید بداند «خواهش» او از نوشتن چیست. وقتی معنی و منظور خاصی در ذهن ندارد چیزی هم برای نوشتن ندارد. جالب اینجاست؛ نویسندهای که معنی و منظور خاصی در ذهن ندارد تا پیش از طراحیِ پایان به مشکل جدی برنمیخورد. یک شخصیت پیدا کرده که جذاب هم هست و یک موقعیت که شخصیت در آن قرار گرفته. موقعیت هم طوریست که میتواند باعث تحرک و كنشِ آن شخصیت جذاب شود. بهنظرش میآید همهچیز دارد. فقط موقعِ شكلگيري و ساختِ پایان است که کم میآورد. در اين مرحله، نویسندهای که منظوری ندارد با نمایشدادن جستارهایی از یک وضعیت فرودآمده بر شخصیت، ناگهان فیلم را رها کرده و تحت عنوان «تماشاچی خودش بقیهي آن را بسازد» فیلم را تمام میکند (حتی همین توجیه که تماشاچی خودش باید فیلم را تمام کند باز اثباتیست بر وجود نیاز به انتها برای هر اثر). اما تمام نویسندگان و فيلمنامهنویسانی که خود را داستانگو و روايتگر میدانند، دوست دارند قصهشان «سر و ته» داشته باشد و مطلبِ این شماره مربوط به این نویسندگان است.
برچسب:
نویسنده: عرفان رسولی پیرجابری ممقانی